AELLO


AELLO
AELLO
trium syllabarum, genitiv. Aellus, nomen unius Harpyiarum, ita dicta, quafi ἑλοῦσα ἄλλο, h. e. alienum tollens. Nihil dici potuit absurdius. Alii itaque malunt a turbine et procella sic appellatam, quae Graecis ἄελλα dicitur. Quod satis innuit Val. Flacc. l. 4. v. 450.
------ Harpyiae semper mea pabula servant;
Fallere quas nusquam misero locus, ilicet omnes
Deveniant, niger intorto ceu turbine nimbus.
Ovid. Met. l. 13. Fab. 7.
------ Strophadumque receptos
Portubus infidis exterruit ales Aello.
Fuit etiam nomen unius ex canibus Actaeonis; apud cundem Ovid. Met. l. 3. Fab. 2.
Praevalidusque Lacon, et cursu fortis Aello.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.